Tek tek horlama seslerinin her sabah incelediğiniz bölümlere nasıl dönüştüğü.
Bir gecelik horlama yüzlerce ayrı ses içerebilir. Her birini tek tek listelemek sizi gömerdi, bu yüzden Snore Timeline onları iki katmana ayırır. Tek bir ses bir sinyaldir. Birbirine yakın gerçekleşen sinyaller bir bölüm oluşturur. İki katmanı ve onları ayıran tek kuralı öğrendikten sonra uygulamadaki her sayı ve her özet anlam kazanır.
Snore Timeline her horlama duyduğunda bir horlama sinyali sayar. Sinyal, uygulamanın izlediği en küçük birimdir, algılanmış tek bir horlama. Daha fazla sinyal, daha fazla horlama.
Bir bölüm, birbirine yakın gerçekleşmiş sinyallerden oluşan bir gruptur. Gece 2 civarında aralıklı süren bir horlama, onlarca sinyal barındıran tek bir bölüm olarak görünür ve bu size ne kadar sürdüğünü ve ne kadar yoğun olduğunu söyler.
Gece boyunca da her iki katmanı görebilirsiniz. Kayıt sırasında Canlı Aktivite iki akan sayaç gösterir: bir dalga formu simgesinin yanında bölüm sayısı, bir ay simgesinin yanında sinyal sayısı. Bunlar gecenin nasıl gittiğine dair kabaca bir fikir verir. Tam döküm ertesi sabah uygulamadadır. Nasıl kurulacağı için Canlı Aktivite sayfasına bakın.
Tek bir kural var: 30 saniyelik sessizlik bir bölümü bitirir. Uygulama horlama duyduğunda bir bölüm açar ve horlama sürdüğü sürece sinyal eklemeye devam eder. 30 tam saniye boyunca horlama duymazsa bölüm kapanır. Ondan sonraki sinyal yenisini açar.
Bölümleri ayıran şey sesler arasındaki boşluktur; toplam uzunluğun bununla bir ilgisi yoktur. İnsanlar sık sık 20 saniye arayla gelen iki horlamanın neden aynı bölüme sayıldığını sorar. Çünkü 20 saniye, 30 saniyelik pencerenin içindedir. Uygulamanın bölümü kapatması için sessizliğin tam 30 saniye sürmesi gerekir. Böylece tek bir kesintili horlama nöbeti, bir sürü minik parçaya bölünmek yerine tek bir bölüm olarak kalır.
Bir bölümün içindeki sessiz anlar da kaybolmaz. Bir bölüm içinde 10 saniyeden uzun süren sessiz bir aralık önemli boşluk olarak izlenir; böylece bölüm dağılmadan duraksamaları görebilirsiniz.
Önemli bir boşluk, solunum kesintisiyle aynı şey değildir. Uygulama bir kesintiyi yalnızca bir önceki dakikadaki duyulabilir solunumun yerini 10 veya daha fazla saniyelik tam bir sessizliğe bıraktığı ve ardından bir horlama sinyalinin bunu kırdığı durumda işaretler. Koşulların tamamını Nefes Kesintileri ortaya koyar.
Herhangi bir bölümü açın, o aralığın tam tablosunu alırsınız:
Yaklaşık beş dakikadan uzun horlama bölümleri, küçük dalga formu şeridini bir hız grafiğiyle değiştirir. Bu, bölüm boyunca dakikadaki horlama sayısını izleyen bir çizgidir; en yoğun ve en sakin dakika etiketlenir, varsa solunum kesintileri gerçek konum ve genişlikleriyle gölgeli bantlar olarak çizilir. Grafiğin herhangi bir yerine dokunarak oynatmayı o andan başlatabilirsiniz; ses çalarken bir oynatma imleci çizgiyi izler. "Bu bölüm kötüydü" yerine "tam o kesintiden hemen önce dakikada 37 horlamayla zirve yaptı" bilgisini alırsınız.
Ses düzeyi ölçümleri dB SPL cinsindendir ve uygulama 105 dB'e kadar ölçer. Bunu bir ses düzeyi göstergesi gibi okuyun. Her bölüm hem bir tepe hem bir ortalama değer alır ve bu önemlidir, çünkü tek bir yüksek patlama içeren uzun bir bölüm, baştan sona yüksek kalan kısa bir bölümden başka bir şeydir. Algılama Nasıl Çalışır desibel ölçeğini ele alır.
Bölümler kaydın sesine de bağlıdır. Zaman çizelgesindeki herhangi bir bölüme dokunarak kaydınızın o kısmını oynatabilirsiniz; uyku sesleri daha kolay duyulsun diye ses geliştirme de devrede olur. Nasıl yapıldığını Zaman Çizelgesi ve Oynatma gösterir.
Her bölümdeki sade dille özet, uygulamanın ölçtüğü üç şeyden kurulur. Söz dağarcığını bir kez öğrendiniz mi, her açıklamayı çözebilirsiniz.
Ses düzeyi bantları desibel değerlerini sözcüklere dönüştürür:
Ritim örüntüleri sinyaller arasındaki aralığı tanımlar:
Eğilimler yönü verir: horlamanın bölüm boyunca yükselmesi, azalması ya da sabit kalması.
Yani "20 dakikayı aşan yoğun horlama" gibi bir özet, bölümün ses düzeyinin 56+ dB bandına düştüğü ve 20 dakika eşiğini geçtiği anlamına gelir. Her sözcük, bölümün kendi metriklerinde kontrol edebileceğiniz bir sayıya karşılık gelir.
Uygulamanın sınıflandırdığı tek şey horlama değildir ve bölümler bir tür etiketi taşır, böylece geceye göz atıp istediğiniz kısımlara atlayabilirsiniz. Dört tür vardır:
İçinde hiçbir sınıflandırılmış ses kalmayan bir bölüm sessiz dönem olarak görünür.
Solunum bölümlerinin içinde ani nefes almalar ve öksürmeler, ana horlama sayısının yanında kendi sayılarını alır; böylece tek bir toptan toplam yerine her bölümün neyden oluştuğunu görebilirsiniz. Sınıflandırıcının bunları nasıl ayırt ettiğini Algılama Nasıl Çalışır açıklar.
Beklediğinizden fazla Yüksek Ses etiketi görüyorsanız, sebep genellikle odadır. Arka plan gürültüsü, horlama sınıflandırıcısının dayandığı nefes örüntülerini örter; oda dinginken yaklaşık 45 dB'nin üzerine çıktığında daha fazla ses, horlama bölümü yerine Yüksek Ses sinyali olarak kaydedilir. Vantilatör, beyaz gürültü makinesi, iklimlendirme ve açık bırakılmış televizyonu kısmak, uygulamanın horlamayı daha doğru sınıflandırmasına yardımcı olur. Önce neyi susturacağınızı Arka plan gürültüsü anlatır.
Dün gece kaç kez horladığınızı öğrenmek ister misiniz? O geceyi açın ve gecelik toplamlarla bölüm listesine bakın. Her bölüm kendi sinyal sayısını gösterir; ani nefes almalar ve öksürmeler horlamanın yanında ayrı ayrı sayılır.
Aklınızda tutmanız gereken bir şey var. Snore Timeline yalnızca sesi analiz eder. Bölüm sayıları ve olay etiketleri kendi içgörünüz için ya da bir doktora götürmek içindir; uygulama uyku apnesini ya da başka herhangi bir durumu teşhis etmez.
