Tek tek horlama seslerinin her sabah incelediğiniz bölümlere nasıl dönüştüğü.
Bir gecelik horlama yüzlerce ayrı ses içerebilir. Her birini tek tek listelemek ayrıntı yığınına gömer, bu yüzden Snore Timeline onları bir hiyerarşi içinde düzenler: tek sesler sinyal olur, birbirine yakın zamanda gerçekleşen sinyaller ise bölüm. İki katmanı ve onları birbirinden ayıran tek kuralı anladıktan sonra uygulamadaki her sayı ve özet tek bakışta okunur hale gelir.
Snore Timeline bir horlama sesi her duyduğunda bir horlama sinyali sayar. Sinyal, uygulamanın takip ettiği en küçük birimdir: tek bir algılanan horlama. Daha fazla sinyal, daha fazla horlama aktivitesi anlamına gelir.
Bir bölüm, zamanda birbirine yakın gerçekleşen sinyallerin oluşturduğu gruptur. Sinyaller yapı taşlarıdır; bölümler ise onların anlattığı hikayelerdir. Gece 2 civarında aralıklı olarak süren bir horlama faaliyeti, onlarca sinyal içeren tek bir bölüm olarak görünür; bu da hem aktivitenin ne kadar sürdüğünü hem de ne kadar yoğun olduğunu gösterir.
Gece boyunca da her iki katmanı görürsünüz. Kayıt sırasında Canlı Aktivite iki ayrı sayacı gösterir: bir dalga formu simgesinin yanında bölüm sayısı, bir ay simgesinin yanında ise sinyal sayısı. Bunlar aktiviteye dair hızlı bir genel bakış sunar; tam döküm ertesi sabah uygulamada sizi bekler. Nasıl kurulacağını öğrenmek için Canlı Aktivite sayfasına bakın.
Her şeyi tek bir kural belirler: 30 saniyelik sessizlik bir bölümü kapatır. Uygulama horlama algıladığında bir bölüm açar ve horlama devam ettiği sürece sinyal eklemeyi sürdürür. 30 saniye boyunca horlama algılanmazsa bölüm kapanır. Sonraki sinyal yeni bir bölüm açar.
Bir bölümü diğerinden ayıran şey sesler arasındaki boşluktur, toplam uzunluk değil. Bu, sık sorulan bir soruyu yanıtlar: 20 saniye arayla gelen iki horlama neden aynı bölüme dahil edilir? Çünkü 20 saniye, 30 saniyelik pencere içinde kalır. Sessiz dönemin uygulamanın bölümü kapatabilmesi için 30 saniyeye ulaşması gerekir. Bu sayede aralıklı horlamanın tek bir sürekli bölüm olarak görünmesi sağlanır, çok sayıda küçük bölüme bölünmek yerine.
Bir bölüm içindeki sessiz anlar da kaybolmaz. Bir bölüm içinde 10 saniyeden uzun süren sessiz geçişler önemli boşluk olarak takip edilir; böylece bölüm parçalanmadan aktivitedeki duraksamaları görebilirsiniz.
Önemli bir boşluk, solunum bozukluğuyla aynı şey değildir. Bozukluk yalnızca önceki dakikada duyulabilir solunumun yerini 10 veya daha fazla saniyelik tam bir sessizliğe bırakması ve ardından bir horlama sinyaliyle kesintiye uğraması durumunda işaretlenir. Koşulların tamamı için Solunum Bozuklukları sayfasına bakın.
Herhangi bir bölümü açtığınızda o süre içinde ne olduğuna dair eksiksiz bir tablo görürsünüz:
Ses düzeyi ölçümleri dB SPL kullanır ve uygulama 105 dB'e kadar ölçüm yapar. Ses seviyesi göstergesi gibi okuyun: yüksek sayılar daha yüksek sesleri gösterir. Uygulama her bölüm için hem tepe hem de ortalama değerleri takip eder; bu önemlidir çünkü tek bir yüksek ani içeren uzun bir bölüm, başından sonuna kadar yüksek kalan kısa bir bölümden farklı bir tablo ortaya koyar. Desibel ölçeğinin ayrıntılı ele alındığı Algılama Nasıl Çalışır sayfasına bakın.
Bölümler aynı zamanda kayıt sesiyle de bağlantılıdır. Zaman çizelgesindeki herhangi bir bölüme dokunarak o bölümün kaydını oynatabilirsiniz; uyku seslerini daha net duymanızı sağlamak için ses geliştirme özelliği de devreye girer. Nasıl yapıldığını Zaman Çizelgesi ve Oynatma sayfası gösteriyor.
Her bölümdeki sade Türkçe özet, uygulamanın ölçtüğü üç özellikten elde edilir. Söz dağarcığını öğrendikten sonra herhangi bir açıklamanın şifresini çözebilirsiniz.
Ses düzeyi bantları desibel değerlerini sözcüklere dönüştürür:
Ritim örüntüleri sinyaller arasındaki aralığı tanımlar:
Eğilimler, yönü yakalar: horlamanın bölüm boyunca giderek yükselmesi, azalması ya da sabit kalması.
Bunların bir araya gelmesiyle oluşan "20 dakikayı aşan yoğun horlama" gibi bir özet, bölümün ses düzeyinin 56+ dB bandına girdiği ve 20 dakika eşiğini geçtiği anlamına gelir. Sözcükler, bölümün kendi metriklerinden doğrulayabileceğiniz sayılara karşılık gelir.
Uygulama yalnızca horlamayı sınıflandırmaz; bölümler bir tür etiketiyle gelir, böylece geceye tek bakışta göz atabilir ve incelemek istediğiniz kısımlara doğrudan gidebilirsiniz. Dört tür vardır:
Sınıflandırılmış ses içermeyen bir bölüm sessiz dönem olarak görünür.
Solunum bölümleri içinde iç çekme ve öksürme, ana horlama sayısının yanında ayrı sayılar olarak görünür; böylece tek bir bütünleşik toplam yerine her bölümü oluşturan sesleri ayırt edebilirsiniz. Sınıflandırıcının bu sesleri birbirinden nasıl ayırt ettiğini Algılama Nasıl Çalışır sayfası açıklar.
Beklenenden fazla Yüksek Ses etiketi görüyorsanız nedeni genellikle odanızdır. Arka plan gürültüsü, horlama sınıflandırıcısının dinlediği nefes alma örüntülerini maskeleyebilir; oda gürültüsü yaklaşık 45 dB temel seviyesinin üzerine çıktığında daha fazla ses horlama bölümü yerine Yüksek Ses sinyali olarak kaydedilir. Vantilatör, beyaz gürültü makinesi, iklimlendirme sistemi ve arka planda açık kalan televizyon gibi gürültü kaynaklarını azaltmak, uygulamanın horlamayı daha doğru sınıflandırmasına yardımcı olur. Önce neyi susturacağınızı öğrenmek için Arka plan gürültüsü sayfasına bakın.
Dün gece kaç kez horladığınızı merak mı ediyorsunuz? O geceyi açın ve gecelik toplamları ile bölüm listesini inceleyin. Her bölüm kendi sinyal sayısını gösterir; iç çekme ve öksürmeler ise horlama sayısının yanında ayrı sayılar olarak görünür.
Aklınızda bulundurmanız gereken bir sınır: Snore Timeline yalnızca sesi analiz eder. Bölüm sayıları ve olay etiketleri kendi içgörünüz için ya da bir doktorla konuşmak amacıyla kullanılabilir; uygulama uyku apnesi veya herhangi bir tıbbi durumu teşhis etmez.
