Wykrywanie zaburzeń oddychania

Czym jest zaburzenie oddychania?

Zaburzenie oddychania to konkretny wzorzec w dźwięku. Słyszalne oddychanie, potem długa cisza, potem dźwięk powrotu oddechu. Ten wzorzec może oznaczać, że na moment przestałeś oddychać we śnie, więc aplikacja daje mu własny typ zdarzenia, zamiast wrzucać go do chrapania.

Każde zaburzenie jest zapisywane ze znacznikiem czasu, długością ciszy i siłą powrotu oddechu. Aplikacja ocenia też każdą pauzę po długości ciszy. Poniżej 12 sekund to Łagodna, od 12 do 20 sekund Umiarkowana, a powyżej 20 sekund Ciężka. Podsumowanie nocy wskazuje najdłuższą pauzę nocy z własną oceną, więc jedno długie zdarzenie i tak rzuca się w oczy w noc z niewieloma zaburzeniami.

Trzy warunki wykrywania

Aplikacja oznacza zaburzenie tylko wtedy, gdy trzy rzeczy zdarzą się po kolei:

1. Oddychanie bazowe. Aplikacja musi usłyszeć oddech przez co najmniej minutę przed ciszą. Sprawdza dwanaście 5-sekundowych okien i potrzebuje oddechu w co najmniej 11 z nich. To dowodzi, że Twój oddech w ogóle był na tyle głośny, by go usłyszeć, więc cisza, która po nim następuje, coś znaczy. Bez tego sprawdzenia cichy odcinek u kogoś, czyj oddech nigdy nie został zarejestrowany, wyglądałby dokładnie jak prawdziwa pauza.
2. Przedłużona cisza. Całkowita cisza przez 10 sekund lub dłużej. Cokolwiek krótszego nigdy się nie liczy, co wyklucza normalne pauzy między oddechami.
3. Powrót oddechu. Cisza musi skończyć się dźwiękiem powrotu oddechu, gwałtownym wdechem, prychnięciem, nagłym głośnym oddechem, który wyraźnie przerywa ciszę. To potwierdza, że oddech wrócił z pewną siłą, a nie że po prostu odwróciłeś się od telefonu.

Ta surowość jest zamierzona. Każdy warunek wyklucza inny fałszywy alarm. Punkt bazowy wyklucza osoby, których oddechu nie da się usłyszeć, próg 10 sekund wyklucza zwykłe przerwy, a wymóg powrotu wyklucza ciszę wynikającą z odwrócenia się od telefonu. Kompromis idzie tylko w jedną stronę. Gdy aplikacja się myli, to dlatego, że pomija zdarzenia, nigdy dlatego, że je wymyśla. Sekcja o cicho oddychających wyjaśnia, co to znaczy dla Twoich liczb, a Jak działa wykrywanie tłumaczy pomiary decybelowe stojące za trzecim warunkiem.

Znaczniki na osi czasu

Zaburzenia oddychania pojawiają się jako stonowane szaro-niebieskie znaczniki na osi czasu. Kolor trzyma je w polu widzenia, nie walcząc o uwagę z epizodami chrapania, więc możesz przejrzeć całą noc i wypatrzyć skupiska. Zaburzenia stłoczone w jednym odcinku nocy znaczą co innego niż ta sama liczba rozłożona równo.

Możesz też nacisnąć zaburzenie oddychania w Podsumowaniu nocy, żeby przeskoczyć do tego momentu na osi czasu i go posłuchać. Usłyszeć, jak cisza kończy się gwałtownym wdechem, działa inaczej niż przeczytać liczbę, a to właśnie audio sprawia, że warto z tym pójść do lekarza.

Powiększone

Wskaźniki w podsumowaniu

Zaburzenia na godzinę to główny wskaźnik. Aplikacja dzieli znalezione zaburzenia przez Twoje godziny snu i ocenia wynik. Mniej niż 1 na godzinę to Minimalny, 1 do 3 to Łagodny, 3 do 5 to Zauważalny, a powyżej 5 to Znaczący. Każdy poziom ma krótkie podsumowanie i kolor. Skoro aplikacja może policzyć tylko to, co usłyszy, nawet niska liczba może zasługiwać na uwagę, a wyższy wskaźnik warto poruszyć z lekarzem. Wskaźnik nie jest wynikiem medycznym.

Siła powrotu oddechu pokazuje się jako wartość w decybelach, na przykład +16 dB, czyli dźwięk powrotu oddechu był o 16 decybeli głośniejszy niż cisza tuż przed nim. Większa liczba oznacza mocniejszy powrót, co może sugerować, że organizm musiał bardziej się natrudzić, żeby znów wprawić powietrze w ruch. Podsumowanie pokazuje najmocniejszy powrót tej nocy.

Nocna ocena wymaga co najmniej 2 godzin snu. Jeśli nagranie było krótsze albo aplikacja nie usłyszała dość oddechu, by mieć na czym pracować, ocena pozostaje ukryta dla tej nocy. Pełna noc z telefonem blisko daje jej to, czego potrzebuje.

Twoje podsumowanie może też pokazywać:

• Średnią częstość oddechów w oddechach na minutę, z normalnym zakresem dla dorosłych od 12 do 20 podanym dla odniesienia
• Średnią intensywność chrapania w decybelach
• Najdłuższą pauzę nocy z jej oceną nasilenia
• Gwałtowne wdechy jako łączną liczbę i wskaźnik na godzinę
• Saturację krwi, jeśli masz sparowany Apple Watch, który ją rejestruje: ile nocy spędziłeś poniżej 95% saturacji i najniższy odczyt

Zaburzenia oddychania zasilają też Twój wynik snu. Chrapanie i zaburzenia oddychania należą do czynników, które mogą go ciągnąć w dół, obok czasu trwania snu, snu głębokiego i REM, efektywności i wybudzeń. Sekcja oddechu to szczegółowy widok aktywności zaburzeń, a wynik to obraz całości. Liczby zaburzeń pojawiają się też w Podsumowaniu tygodniowym i w kartach porównania czynników. Przycisk „Jak to działa?" w sekcji oddychania w aplikacji otwiera pełne wyjaśnienie wykrywania i jego granic.

Gwałtowne wdechy a zaburzenia oddychania

Aplikacja liczy gwałtowne wdechy osobno od zaburzeń oddychania i ta różnica ma znaczenie. Gwałtowny wdech to jeden dźwięk, nagły silny wdech, który może następować po pauzie i może być oznaką organizmu walczącego o powietrze. Zaburzenie oddychania to cały trójczęściowy wzorzec: oddychanie bazowe, cicha luka trwająca 10 sekund lub dłużej i dźwięk powrotu oddechu. Gwałtowny wdech może wystąpić bez tego wzorca wokół, i dlatego oba liczniki się rozjeżdżają. Gwałtowne wdechy podawane są jako suma i wskaźnik na godzinę. Zaburzenia podawane są na godzinę. Oba pojawiają się jako osobne pozycje w Podsumowaniu nocy, a Epizody i zdarzenia opisują gwałtowne wdechy razem z pozostałymi typami zdarzeń.

Noce z CPAP i ciche oddychanie

Wykrywanie działa przez nasłuchiwanie, więc zależy od usłyszenia zarówno oddechu, jak i dźwięku powrotu. Cichy oddech, cicha maszyna CPAP albo telefon leżący zbyt daleko sprawiają, że jest mniej niezawodne, a ciche przerwy mogą nie zostać zapisane. Pamiętaj o pierwszym warunku. Aplikacja potrzebuje pełnej minuty równego, słyszalnego oddechu, zanim zacznie wypatrywać pauzy. Jeśli Twój oddech przez całą noc pozostaje ledwo słyszalny, punkt bazowy nigdy się nie tworzy, a aplikacja liczy za mało albo gubi zdarzenia.

Licz się z tym, że liczba wyjdzie za niska. Samo nasłuchiwanie gubi:

• Cichych przerw, których mikrofon nigdy nie uchwyci
• Zdarzenia bez wysiłku oddechowego, bo wtedy nie ma czego słuchać
• Zdarzeń kończących się bez słyszalnego dźwięku powrotu oddechu
• Wszystko, co ginie pod hałasem tła, jak wentylator, maszyna do białego szumu albo klimatyzacja

Sprawdziliśmy to oznaczanie na tych samych 57 nagraniach z laboratorium snu, których użyliśmy do oszacowania faz snu (PSG-Audio). Zdarzenia oceniane w laboratorium obejmują spłycenia oddechu (hipopnee) i ciche bezdechy, które nie wydają żadnego dźwięku, więc oznaczanie wychwytuje tylko część z nich, a aplikacja nie przeszła walidacji klinicznej. Traktuj liczbę jako ostrożne oszacowanie i używaj jej do śledzenia trendów z nocy na noc. Wskaźnik, który rośnie albo maleje przez kilka tygodni, powie Ci więcej niż suma z jednej nocy.

Zastrzeżenie medyczne

Wyniki są dobrym punktem wyjścia do rozmowy. Przewodnik Dane dla lekarza pokazuje, jak zamienić nagrania w coś, z czego lekarz skorzysta, a Eksport i udostępnianie opisuje raport i pliki audio, które możesz zabrać na wizytę. Wszystko zostaje na Twoim urządzeniu, dopóki sam nie zdecydujesz się tego udostępnić. Zobacz Politykę prywatności.