Snurkapps die ademhalingspauzes markeren, en hun grenzen

In één oogopslag

Wat obstructieve slaapapneu is, in één alinea

Het National Heart, Lung, and Blood Institute beschrijft slaapapneu als een veelvoorkomende aandoening waarbij je ademhaling tijdens de slaap vaak stopt en weer begint. Bij de obstructieve vorm raken je bovenste luchtwegen 's nachts herhaaldelijk geblokkeerd. Bij de centrale vorm stuurt je brein niet de signalen die nodig zijn om te ademen. Het NHLBI noemt ademhaling die stopt en weer begint, vaak luid snurken en naar adem happen als tekenen tijdens de slaap, en slaperigheid overdag, een droge mond en hoofdpijn als tekenen wanneer je wakker bent. Onbehandeld verhoogt het de kans op een beroerte, een hartaanval en andere ernstige problemen, en een zorgverlener kan een slaaponderzoek aanvragen om vast te stellen welke vorm je hebt en hoe ernstig die is [1][2]. Snurken alleen betekent niet dat je het hebt. Veel mensen snurken zonder enige pauze.

Wat een microfoon wel en niet kan horen

Een telefoonapp werkt met één signaal: geluid in de kamer. Hij kan horen dat je ademhaling luider wordt, stil valt en terugkomt met een snuif. Hij kan niet vertellen waarom het stil werd in de kamer.

Stilte is niet hetzelfde als geen luchtstroom

Een slaaponderzoek meet de ademhaling zelf. Volgens de Sleep Foundation volgt polysomnografie de hele nacht hersengolven, bloedzuurstof, hartslag en ademhaling [3]. Een microfoon meet daar niets van. Wordt je ademhaling stil, dan ziet de app een gat in de audio. Dat gat kan een pauze in je ademhaling zijn. Het kan ook zachte ademhaling zijn, een hoofd dat van de telefoon af draait, of een deken over je gezicht.

Sommige gebeurtenissen maken helemaal geen geluid. Bij centrale apneus is er geen ademhalingsinspanning, dus er valt geen worsteling te horen. Gedeeltelijke afsluitingen, de hypopneus die meetellen in de score van een slaaponderzoek, kunnen de luchtstroom verminderen zonder dat er een duidelijke stilte valt. Een audioapp mist ze allebei.

Houding en geluid bepalen de grenzen

• Afstand. Ademgeluid wordt met de afstand snel zwakker. Snore Timeline wil de telefoon op 30 tot 60 cm van je hoofd als je ademhalingspauzes wilt volgen, dichterbij dan de ongeveer 1 meter die de app voor snurken aanraadt.
• Je houding. Draai je van de telefoon weg, dan kan je ademhaling onder de grens zakken die de microfoon oppikt, en dat lijkt op stilte.
• Geluid in de kamer. Een ventilator, witte-ruismachine, luchtreiniger of airco kan je ademhaling overstemmen en ook de stilte. De gids van Snore Timeline merkt op dat de app zachte gebeurtenissen kan missen zodra een kamer in rust boven 45 dB zit.
• Een bedpartner. De ademhaling van een tweede slaper kan jouw stilte opvullen, zodat een echte pauze ongemarkeerd blijft.

Deze grenzen duwen de telling één kant op. Een audioapp mist vaker gebeurtenissen dan dat hij ze verzint, dus een laag aantal bewijst niet dat er niets gebeurde.

Hoe Snore Timeline een ademhalingsonderbreking markeert

Snore Timeline legt een ademhalingsonderbreking vast als er drie dingen op volgorde gebeuren:

1. Minstens 1 minuut hoorbare ademhaling. De app controleert twaalf vensters van 5 seconden en heeft ademhaling nodig in minstens 11 daarvan. Dat bewijst dat je ademhaling luid genoeg was om te horen voordat het stil werd.
2. 10 seconden of meer stilte. Kortere gaten tellen nooit mee, waardoor de normale pauze tussen ademhalingen afvalt.
3. Een herstelgeluid dat de stilte doorbreekt, zoals een luide snurk, naar adem happen of een ademteug. Een hap naar adem, een snuif of een plotselinge luide ademteug moet de stilte beëindigen. Zo onderscheidt de app een pauze van het moment dat je je van de telefoon wegdraait.

Elke onderbreking verschijnt als een grijsblauwe markering op je tijdlijn. Tik er een aan in het nachtoverzicht om naar dat moment te springen en te luisteren. De app legt het tijdstip vast, hoe lang de stilte duurde en hoe krachtig de herstelademhaling was, en beoordeelt elke stilte op lengte: minder dan 12 seconden is mild, 12 tot 20 seconden matig, meer dan 20 seconden ernstig.

Het overzicht toont ook het aantal onderbrekingen per uur slaap, met eigen niveaus van Minimaal tot Aanzienlijk. Die frequentie beschrijft wat de app hoorde. Het is geen medische score en geen apneu-hypopneu-index (AHI). De nachtelijke beoordeling heeft minstens 2 uur slaap nodig, en als de app nooit genoeg ademhaling hoort om een basislijn te vormen, blijft ze verborgen. De volledige regels, ook hoe CPAP-nachten en stille ademhalers de telling beïnvloeden, staan op de supportpagina Ademhalingsonderbrekingen, en Hoe detectie werkt behandelt de decibelmetingen.

We hebben de markering getoetst aan 57 nachtopnames uit PSG-Audio, een openbare dataset uit een slaaplab met gebeurtenissen die door clinici zijn gescoord [11]. Gebeurtenissen die in het lab zijn gescoord, omvatten ook hypopneus en stille apneus zonder geluid, dus de markering vangt er maar een deel van op, en de app is niet klinisch gevalideerd. Zie het aantal als een voorzichtige schatting en let op de trend over meerdere nachten. Koppel je een Apple Watch die bloedzuurstof meet, dan kan het overzicht de tijd onder 95% saturatie en je laagste meting tonen. Die komen van het horloge, via Apple Health.

Wat andere apps bieden

We beschrijven elk product hieronder aan de hand van de eigen App Store-vermelding of de supportpagina van de maker. Aankopen en privacylabels zijn eigen verklaringen van de ontwikkelaar, zoals opgegeven in de App Store op 27 september 2026. Deze vermeldingen en pagina's claimen niet dat ze slaapapneu vaststellen.

SnoreLab

SnoreLab heeft 57K beoordelingen in de Amerikaanse App Store en een lange staat van dienst met de Snore Score en het bijhouden van oplossingen. De App Store-vermelding beschrijft BreathFlow als een maat voor de stabiliteit van de ademhaling die geluidspatronen analyseert om aanwijzingen voor onregelmatige ademhaling te detecteren, en een functie Breathing Rate die je ademhalingsfrequentie volgt en mogelijke ademhalingsonderbrekingen aanwijst. Beide zitten in SnoreLab Premium [4]. De website omschrijft ademhalingsverstoringen als tijdelijke onderbrekingen van het ademhalingspatroon tijdens de slaap. De vermelding stelt dat SnoreLab geen medisch hulpmiddel is en niet bedoeld is om slaapapneu te diagnosticeren of te behandelen. Voor een vergelijking naast elkaar, zie Snore Timeline vs SnoreLab.

Somnio+

Somnio+ staat in de App Store als "Sleep Apnea Detector - Somnio+". Volgens de vermelding neemt de app slaapgeluiden op en markeert hij periodes van langdurige stilte zonder ademgeluid als mogelijke ademhalingspauzes. Dezelfde vermelding stelt dat de app geen medisch hulpmiddel is en geen medische diagnose geeft [5]. Het privacylabel luidt, net als dat van Snore Timeline, Data Not Collected. De app biedt week- en jaarabonnementen van $4.99 tot $29.99.

Snollo

Volgens de App Store-vermelding van Snollo deelt de app geluiden op het apparaat in met Core ML en haalt hij slaapfasen, hartslag en ademhalingsfrequentie uit een Apple Watch. Dezelfde vermelding noemt een ademhalingsindicator in Sleep Sounds en trends in bloedzuurstof van het horloge. We vonden in de vermelding geen beschrijving van een markering voor ademhalingspauzes, dus we kennen de app die ook niet toe.

Meldingen over slaapapneu van de Apple Watch

Apple bouwt deze functie in watchOS in. Volgens Apple Support gebruikt het horloge de versnellingsmeter om tijdens je slaap te letten op ademhalingsverstoringen. Het horloge deelt elke nacht in als Verhoogd of Niet verhoogd, analyseert de gegevens elke 30 dagen, en stuurt je een melding als je stelselmatig verhoogde ademhalingsverstoringen hebt. De functie is bedoeld voor mensen van 18 jaar of ouder bij wie geen slaapapneu is vastgesteld, en Apple zegt dat ze niet bedoeld is om slaapapneu te diagnosticeren, te behandelen of te helpen beheersen [6]. Apple maakte in september 2024 bekend dat de meldingen FDA 510(k)-goedkeuring hadden gekregen [7]. Het horloge neemt voor deze functie geen audio op, dus het vult een microfoon aan. Meer over het horloge lees je in Houdt de Apple Watch snurken bij? en op de supportpagina over de Apple Watch.

Hoe nauwkeurig telefoonapps zijn

We vonden geen gepubliceerde studie die een van de consumentenapps hierboven vergelijkt met een slaaponderzoek. Het onderzoek test algoritmes uit het lab die op telefoons draaien, en de resultaten hangen af van de methode.

Narayan en collega's legden een ongewijzigde Samsung Galaxy S5 bij het bed van 91 patiënten die een klinisch slaaponderzoek ondergingen. Ze ontwikkelden hun geluidsalgoritme op 32 patiënten en testten het daarna op 59 anderen. Hun samenvatting meldt een c-statistiek van 0.87 voor het onderscheiden van een AHI onder 15 en een AHI boven 15, vergeleken met polysomnografie van de hele nacht. De auteurs concluderen dat geluid dat met een telefoon is opgenomen apneu en abnormale ademhaling kan aanwijzen, en roepen op tot vervolgonderzoek naar screening [8].

Kim, Kim en Hwang bundelden 11 studies naar metingen met een smartphone, op basis van beweging, geluid, oximetrie en combinaties daarvan. Voor matige tot ernstige obstructieve slaapapneu (AHI boven 15) meldt hun samenvatting een gepoolde sensitiviteit van 0.9064 en een specificiteit van 0.8801. Het gemiddelde verschil in AHI tussen telefoon en polysomnografie was klein, maar de overeenstemmingsgrenzen waren breed, en de auteurs schrijven dat clinici voorzichtig moeten zijn met klinische beslissingen op basis van deze apparaten [9].

Daar volgen twee punten uit. De gepoolde cijfers combineren methoden, dus ze beschrijven geen app die alleen een microfoon gebruikt. En ze gaan over matige tot ernstige gevallen, met een AHI boven 15. Een app die stiltes markeert, kan aanleiding geven tot een gesprek. Het getal dat een slaaponderzoek oplevert, kan hij je niet geven.

STOP-BANG en andere screeningslijsten

STOP-Bang is een vragenlijst. Die begon als de STOP-vragenlijst met vier vragen, in 2008 gepubliceerd door Chung en collega's voor chirurgische patiënten: Snoring (snurken), Tiredness (vermoeidheid overdag), Observed apnea (waargenomen apneu) en Pressure (hoge bloeddruk). Door BMI, leeftijd, halsomtrek en geslacht toe te voegen, steeg de sensitiviteit in dezelfde studie [10]. Het resultaat is acht ja-of-nee-vragen met een score van 0 tot 8.

Een screeningslijst deelt mensen in naar risico. Hij meet je ademhaling niet. De studie uit 2008 legde de scores van patiënten naast de AHI uit een bewaakt slaaponderzoek, en dat onderzoek is de eigenlijke test. Is je score hoog, of heeft een partner gezien dat je stopte met ademen, dan is de volgende stap een zorgverlener en een slaaponderzoek. Ook met een lage score is luid snurken met naar adem happen het bespreken waard.

Wat je meeneemt naar een arts

Een arts heeft meer aan een patroon dan aan één nacht. Neem mee:

• Gegevens van meerdere nachten. Neem een aantal hele nachten op met de telefoon op 30 tot 60 cm, in een stille kamer. De gids Ademhalingsgegevens verzamelen voor je arts loopt door de voorbereiding.
• De gemarkeerde tijdstippen. De export Gedetecteerde gebeurtenissen noemt elke onderbreking met tijdstip, duur van de stilte en kracht van het herstel.
• Geëxporteerde fragmenten. Een arts die hoort hoe een stilte eindigt in een hap naar adem, leert meer dan een rij getallen laat zien. Rapporten exporteren & gegevens delen behandelt de CSV-bestanden, fragmenten per episode en audio van de hele nacht.
• Wat je partner opmerkte. Wat een bedpartner zag of hoorde, en in welke nachten, samen met je eigen slaperigheid overdag of hoofdpijn in de ochtend.

Zeg erbij wat de gegevens zijn: telefoonaudio die gebeurtenissen oppikt die luid genoeg zijn om te horen, en die eerder te weinig telt dan te veel. Alles blijft op je telefoon tot je het deelt.

Veelgestelde vragen